Parfüm yapım malzemeleri: evde parfüm için eksiksiz liste

Esans (parfüm yağı), bir parfümerin onlarca doğal ve sentetik hammaddeyle kurduğu konsantre kokudur. Evde parfüm yapımında kokuyu belirleyen tek malzeme bu; alkolle seyreltilmeden cilde uygulanmaz. Türkiye'de esanslar genellikle markalı parfümlerin muadili olarak, 30 ml, 50 ml ve 100 ml gibi boyutlarda satılıyor.

Esans satan firmaların çoğu kendi solüsyonunu da satıyor. İçinde alkol ve genellikle fiksatör hazır bulunduğu için esansı ekleyip şişeyi solüsyonla tamamlaman yeterli. Başlangıç için en pratik yol bu. Dezavantajı, içeriğini tam bilmemen ve su ya da fiksatör oranını değiştirememen. Esansını aldığın firmanın solüsyonunu kullanmak, firmanın önerdiği oranların tutma ihtimalini artırır.

Saf su (distile ya da deiyonize) karışımın açılıştaki alkol sertliğini biraz yumuşatabilir. Musluk suyu içindeki mineraller yüzünden kullanılmaz. Su oranı birkaç yüzdeyi geçtiğinde bazı esanslarda bulanıklık görülebilir; ne kadarını kaldıracağı esansa ve baza göre değişir.

Fiksatör kokunun uçuşunu yavaşlatmaya yardımcı olan kokusuz ya da az kokulu bir sıvı; en yaygını DPG (dipropilen glikol). Birkaç yüzdelik bir oran genelde yeterli. Fazlası kalıcılığı artırmak yerine kokuyu ağırlaştırabilir ve ciltte yapışkan bir his bırakabilir. Kalıcılığı asıl belirleyen şeyin esans oranı ve kompozisyon olduğunu da unutma: fiksatör zayıf bir karışımı güçlü yapmaz (kalıcı parfüm nasıl yapılır?).

Parfüm yapımında kullanılan malzemeler arasında sonucu en çok etkileyen ekipman ölçüm aracı. 50 ml'lik bir şişede %20 esans 10 ml demek; burada yapılan 1 ml'lik hata, oranı %18 ile %22 arasında oynatır ve iki şişe farklı kokar.

Tartıyla çalışacaksan esansı ml yerine gram cinsinden bilmen gerekir; esans yaklaşık 0,95 g/ml, alkol 0,789 g/ml yoğunluktadır. Çeviri tablosu esans gram–ml çevirme yazısında.

Karışımı hazırlamak için cam bir beher ya da ağzı geniş bir cam şişe kullanılır. Plastikten kaçınmak daha iyi: yüksek oranda esans bazı plastikleri zamanla etkileyebilir ve kokuya yabancı bir not katabilir.

Karıştırmak için cam baget işini görür; şişeyi kapatıp yavaşça ters-düz etmek de yeterli. Karışımı dinlendirme ya da parfüm şişesine aktarırken küçük bir cam huni dökülmeyi ve şişenin boynuna esans bulaşmasını önler.

Yeni hazırlanan karışım birkaç hafta dinlendirilir (maserasyon). Bunun için ışığı geçirmeyen koyu renk (amber) cam şişe kullanılır; ışık ve ısı kokuyu zamanla bozabilir. Dinlendirme süresi esansa göre değişir, maserasyon yazısında karışım tipine göre süreleri bulabilirsin.

Dinlenen karışım sprey başlıklı parfüm şişesine aktarılır. Cam şişe tercih edilir; 30, 50 ve 100 ml en yaygın boyutlar. Şişenin gerçekte kaç ml aldığı üzerinde yazandan biraz farklı olabilir, bu yüzden ilk kullanımda bir kez ölçmek iyi olur.

2–5 ml'lik numune şişeleri yeni bir esansı ya da oranı denemek için kullanışlı. 100 ml'lik esansın büyük kısmını tek denemeye harcamadan önce aynı tarifi 5 ml'de denemek, malzeme kaybını azaltır.

Koku test kağıdı (blotter): Kokuyu cilde sürmeden değerlendirmek ve birkaç denemeyi yan yana karşılaştırmak için kullanılır. Kağıdın üzerine tarihi ve oranı yazmak, birkaç saat sonra hangisinin hangi deneme olduğunu karıştırmanı önler.

Filtre kağıdı: Dinlendirme sonrasında karışımda tortu ya da bulanıklık görürsen süzmek için. Sade bir kahve filtresi de iş görür; süzerken huniyle birlikte kullanılır.

Nitril eldiven: Konsantre esans ciltte tahrişe yol açabilir; özellikle büyük miktarlarla çalışırken eldiven kullanmak iyi olur. Çalıştığın yeri havalandırmayı ve alkolü ateşten uzak tutmayı da unutma.

Etiket ve kalem: Her şişeye tarih, esans adı, oran ve baz tipini yaz. Birkaç hafta sonra hangi şişenin hangi tarif olduğunu hatırlamak zorlaşıyor.